วันนี้เปนวันที่เรา จะจดจำไปอีกวันหนึ่งง
เริ่มด้วยตอนเช้าที่สดใส ไม่ไช่หรอกเปนเช้าที่หดหู่เพราะ
อยู่ในช่วงลังเลว่าจะไป ตามบิ๊กเเบงดีไหม
ช่วงเช้าเราก่อยมากๆๆ เเต่ก้มีพี่ ไก้อู คอยยุ (หรือป่าว)
เเละหลายๆคน จนเราตัดสินใจว่าจะไป
พี่ฝ้ายไห้ตังมา200ตอนเเรกคิดว่าคงไม่พอ
เเตกลับคิดผิด มันเหลือเฟือมาก
เรานั่งเเทกซี่ไป อสมท คนเดียว ราคา47บาท
ระหว่างทางเจอเจ้าที่ ที่ไหนกุไหว้หมด
เเบบว่าตอนนั่งรถมา มีมอไซเค้ามาชนด้วย
เเต่พี่คนขับเค้าดุใจเย็นมาก
เปิดกระจกเเล้วถามคนชนว่า
รถผมเป็นอาไรหรือป่าวว เเค่นั้น
เราไห้พี่เค้าไปจอด ด้านหน้า อสมท ตรงป้อมยามเลย
กะว่าจะเจอทั้งทีขอลำบากหน่อย
เราเดินเข้าไปถามยามว่า
เอ่อพี่คะ ตึก ตึกเอ่อๆ เเบบว่า อายที่จะถามกลัวจะมาผิดที่เกิ๊น
พี่ยามก้พูดว่า อ้อ จะมาหาบิ๊ก เเบ๋ง ช่ายมะน้อง
(พี่คะบิ๊กเเบงดีกว่ามั้ยเอ่ย) พี่เค้าชี้บอกว่าไห้ตรงไปตาม
ลูกศร ตึกสีเทาๆครับน้องเเล้วก้ยิ้มไห้ บอกว่าจะเหนคนเยอะๆ
เราก้นึกว่า คนเเม่งเยอะเเน่ๆๆ เเต่ไม่เลย
คนน้อยมากๆๆ ไม่ถึง50คนด้วยซ้ำ
กำลังรอบิ๊กเเบงอย่างเพลิดเพลิน มีป้งมีป้ายมากันเปนเซ็ต
เรานี่คนเดียวหดหู่มากเหอะ เเต่กะว่าถ้าหันไปทางไหน
เจอคนยิ้มไห้คนๆนั้นเเหละ คือคนที่เราจะคุยด้วย
ปรากดว่ามีค่ะ เทอชื่อฟ้า ฟ้าเป็นเพื่อนไหม่ที่น่ารักมาก
เทอมากะน้องชายที่ดีโคตรๆๆ มาเป็นเพื่อน
นั่งรอ คอยซื้อน้ำไห้ เเม้ไม่ได้เข้าไปดู ก้นั่งรอ
ดีจิงๆ รอกันซักพัก บิ๊กเเบงน้อยก้มา
เราไม่รุว่าเเทยังไปฝึกท่าลงรถมาจากไหนเเต่อยากจะบอกว่า
มันน่ารักได้ใจเราโคตรๆๆ ลงมาเเบบอายๆ
เอามือล้วงกระเป๋าเเล้วเดินตรงมา เอามือเเตะเเฟนๆ
เเต่ไม่ใช่เรา ห้าๆๆ เเล้วก้เดินผ่านเราไป
ต่อด้วย ทอป เเบบว่าทอป โบ๊ะเเป้งหนามาก
เขียนขอบตาด้วย เเต่โคตรหล่อ เทอมากับกระเป๋าใบที่
ใส่ไปเเถลงข่าว หล่อมากๆเเต่พี่เเกไม่มองเเฟนเลยอ่ะ
เดินตรงเเด่วเก็บมือด้วย เเต่เราก้เข้าใจอ่ะว่าเค้ารีบ
ตามด้วยจียง จียงลงมาพร้อมหูฟังไอพอดสีเขียวเเนบหู
วันนี้จียงเเต่งตัวเท่เหมือนเดิม มีสวมหมวกดำ จียงก้เดินเฉยมาก
เเบบว่าคงฟังเพลงอยู่ เก็บเเขนด้วยนะ เเบบไม่มอง
ไม่ยิ้ม เเอบน้อยใจ เเต่ก้ยังรัก ต่อด้วยเเดซอง
เราเข้าใจเลยว่า ทำไม เค้าถึงชื่อ D-light ชื่อนี้
เปนชื่อที่เหมาะสุดๆเเล้วว เพราะเทอยิ้มตั้งเเต่ยังไม่ลงจากรถ
น่ารักมากเอามือเกาหัวเเบบอายๆด้วย(เปนรอยยิ้มที่เวลาทุกคนเหนจะต้องยิ้มตามโดยไม่รุเหตผล)
ทุกคนเดินผ่านหน้าเราไปอย่างรวดเร็ว เพื่อที่จะขึ้นปอัด seed
ระหว่างนั้นเเฟนคลับทุกคนก้เอา มือถืออกมาฟังวิทยุกัน
เเบบว่าเงียบมาก พอ ได้ยินเสียงบิ๊กเเบงก้เฮกันลั่น จียง ร้องเเรปไห้ฟังก้ ตบมือ
ไครทำอาไรก้กรี๊ด ยามเเถวนั้นคงงงว่ามันกรี๊ดอาไรกันในมือถือ
ต่อจากนั้น เราก้รอๆๆๆ รอเวลา
ในขระที่นั่งรอ ก้ลุ้นขอไห้ได้เข้าไปอัดรายการเป็นปลื้ม
เเต่ดูเหมือนมันไม่มีสิดเลยเพราะว่า
คนที่จะได้เข้าไปต้องเป็น 70คนที่ ส่งเมลไห้กับทีมงานก่อนหน้านั้น
เรา เครียดมาก คิดๆๆว่าจะทำอย่างไร
ตอนนั้นก้มีพี่ สองคนใส่ชุดนิสิตเดินมาสมทบกะเรา
ชื่อว่าพี่ เเป้งกะพี่มน พี่เค้าบอกว่าโดดเรียนมาเลย
เจ๋งมาก ธรรมศาสนะนั่น
เรากะพวกพี่นั่งคิดกันว่าจะทำอย่างไรถึงจะได้เข้าไป จะบอกว่าตอนนั้นกุอย่างท๊อ
ซักพัก พี่ทีมงานเป็นปลื้ม ก้พูดว่า พี่จะรับอีก30คนไห้ต่อเเถว เดี๋ยวนี้ เราวิ่งไม่คิดชีวิตเลยขอบอก
วิ่งๆๆๆ ไปเกาะหลังคนๆนึงชื่อเดีย ตอนเเรกเเถวเเม่งมั่วมากเหอะ
ไม่รุว่าเเถวไหนเปนเเถวไหน เรากะว่า คงไม่ได้เเล้วเเน่ๆ
เพราะเเถวเรามันเเยกมาอีกเเถวนึงมันไม่ตรง
เเต่เดียมันท้วงอ่ะ เเบบว่า มันคงมาก่อนจิงๆ เราก้ไม่สนเพราะเรา
เกาะหลังเดียเเน่นมาก เเล้วพี่สตาฟก้บอกว่าพี่จะนับเอาเลยเเล้วกัน
ไครที่พี่นับไห้เดินเข้าเเถวไปตรงนั้น
เราได้เปนคนที่10 กิสมากๆๆๆๆ ตื่นเต้น
เราได้เเล้วเราจะได้ไปเจอบิ๊กเเบงไกล้ๆเเล้ว
คนต้องน้อยมากเเน่ๆ เเต่เราก้คิดผิดเพราะมันยังมีเด็กเส้นด้วยอ่ะ
เเบบโคตรเหี้ย
เเต่เราก้ไม่ได้อาไรมาก กำลัง
ดีใจที่ เรา ฟ้า พี่เเป้ง พี่มนได้เข้ามาเหมือนกัน
ระหว่างที่รอบิ๊กเเบงเดินออกมาจากseed เพื่อ มาสตูดิโอ1
มันไกล้กันมากอ่ะเดินมาข้างบน มันเปนสะพานเชื่อมตึกเเต่ละตึก
เเต่สะพานมันโปร่ง เห็นว่าไครเดินมา
เรารอนานมากตอนที่รอนี่ก้ฟังเรื่องบิ๊กเเบง เเฟนคลับเยอะมาก
คลับนั้นไม่ถูกกะคลับนี้เยอะเเยะมากมาย
ซักพัก บิ๊กเเบงก้เดินข้ามสะพานมา
เเม่เจ้า ทอปกะเเดซอง เดินประคองกันมาเลย
จับมือ เเรดสุดๆ โบกมือทักทาย อย่างกะสามีภรรยา ไม่เอานะ ไม่เปนวายนะคะ ป่านไม่ชอบ
เเทยังเดินตาม มา โบกมือบะบายอย่างสุภาพ น่ารักมาก
เเต่จียง เทอยังคงความเฉยเหมือนเดิม
โบกมือ ครั้งเดียว (มันไม่เหมือนโบกเท่าไหร่ เหมือนพี่เเกปัดอาไรซักอย่าง55)
เเล้วก้เอามือกลับไปหมุนไอพอด ต่อ เฉย เฉย เเละเฉย
จากนั้นอีกซักพักเราก้ได้เข้าไปในสตูดิโอ
ก่อนเข้ามีป๊งมีปั๊มที่เเขนด้วยนะ
เรานั่งที่ด้านในสุด ริมสุด หลุดขอบด้วย
เเบบว่าเค้ากั้น กรงไว้ไห้สุดเเค่นี้
เเต่เราก้นะ มันไม่เหนเลย เดินหลุดขอบไปเเล้วนั่งชิดกรงเเบบ
เจี๋ยมเจี้ยมสุดๆ นั่งคนเดียวด้วย คนอื่นยืนอยู่ในกรง
เรานั่งนอกกรงคนเดียวเเละหลุดขอบ
พอบิ๊กเเบงออกมาก เราก้กิสเลยครับ
บิ๊กเเบงร้องเพลง lasr fairwell เราก้เต้นนะ
ห้าๆ นั่งเต้น ตรงท่อน babybaby อ่ะ ทำมือด้วย
ตอนนั้นเเดซอง ยืนอยุ่ริมพอดี เลย เหอๆ
ตาจ้องตา คงงงว่าอีนี่หลุดขอบ
เเดซอง ยิ้มไห้เราด้วย ยิ้มทั้งๆที่เต้นตรงท่อน babayอ่ะ
เราก้ยิ้มไห้ เเล้วก้นั่งเต้นอยู่อย่างนั้น
ซักพักพี่สตาฟผู้ชาย เดินมามอง
บอกว่า น้องอาไรเนี่ยออกมาได้ไง ทำหน้า โหดนินึง
เราก้บอกว่า ขอโทดค่ะๆ ลุกเดี๋ยวนี้เเหละค่ะ
ทำท่าจะลุก พี่เเกก้ยิ้มเเล้วทำมือห้าม บอกว่า ไม่เป็นไรน้อง
นั่งไปเหอะพี่ล้อเล่นเเล้วยิ้มไห้
พี่สตาฟคนนี้ใจดีมากกกกกกกกกกกกกก
เค้ามองเราเเล้วยิ้มเราก้ได้เเต่พูดว่าขอบคุน
ซักพักพอคนเหนเรา ออกนอกขอบ
ก้เริ่ม มานั่งตรงเรา พี่สตาฟคนนั้นก้มอง
เเล้วเตือนพวกนั้นว่า ไห้เขยิบไปชิดกะกรงอย่าเลยมากนัก
มีพี่คนนึง เเบบว่าเขยิบชิดเลย มานั่งหน้ากุเลย บังมากอ่ะ
เรากำลังจะบ่นเเต่พี่สตาฟคนนั้นบอกว่า น้อง ทำไมไปบังน้องคนนั้นล่ะ
ชิดกรงสิ ตรงนั้นนั่งไม่ได้ พี่คะหนูอยากจะกระโดดหอมเเก้มพี่จัง
ที่ตรงเรา ไกล้มาก เเม้จะไม่เท่าพวก สื่อเเละเเฟนคลับพิเสษ20คน
เเต่ก้ถือว่า ไกล้เเละจียง มองบ่อย
ห้าๆ ขณะที่ สัมพาดอยู่นั้น เราก้มองตลอด คิดในใจว่า
จียง มองมาทางเราป่าววะ
หรือเค้ามองล่าม เอ๊ะๆลังเล เพราะว่า ล่ามนั่งทางฝั่งเราพอดี
เราก้เลย ลองโบกมือบะบายไห้จียง
โบกบ่อยมากๆจนเหนื่อยเเต่ก้โบกเรื่อยเเละยิ้ม วันนี้ไม่รุเป็นอาไร หุบนิ้มไม่ไดเลย
เหมือนจียงจะเหนใจอ่ะ มองมาทางเราเเล้วก้
ก้ก้ก้ก้ ก้มหัวนิดนึงมองมาทางเราเเล้วบะบายตอบ
เเม่เจ้า เราไม่ได้คิดไปเอง เราเชื่อว่าจียงบะบายเรา
เพราะ ตอนนั้น ไม่มีไครยกมือขึ้น
เเถมจียง ก้มหัวนิดนึง เพราะตอนนั้นเรานั่งอยู่ นั่งเอาหน้า
มุดออกมาจากกรง(ตอนนั้นเราไม่ได้อยู่นอกกรงเเล้วพอดีเค้าเปลี่ยนเปนเอากรงมาไว้หน้าเรา เราก้เลยเหมือนนักโทษดีๆนี่เอง)
เราดีใจมากๆๆๆ ดีใจมากจิงๆ
เรารุสึกว่า มันคุ้ม มากเลย คิดไม่ผิดที่มา
พอบิ๊กเเบงกลับ เราพี่เเป้งพี่มน ก้เดินเข้าไปใน ตึก อีกครั้ง
ตอนนั้นคนกลับกันหมดเเละ
ก้เจอพี่ทีมงาน เปนปลื้ม ชื่อว่าพี่ติ๊ก ใจดีมากก
พี่เค้ายืนอยุ่ เราเลยเดินเข้าไปเเล้วบอกว่า
พี่ พวกพี่สุดยอดมากเลย ใจดีมากๆ ขอบคุนนะคะที่ไห้หนูเข้ามา
-พี่เเกบอกว่า ค่าน้อง ขอบคนที่มากันนะ น้องอย่าเพิ่งไปเด๋วบิ๊กเเบงจะออกทางนี้
เอ่อเเต่พี่คะ หนูเหนรถตู้เค้าออกไปเเล้วนะ(เหมือนพี่เค้ายังไม่รุ)
-ยังๆเด๋ว บิ๊กเเบงจะออกทางนี้ น้อง อย่าเพิ่งไป พี่เองก้รออยู่
เอ่อ เเต่พี่คะหนูเหนเค้าขึ้นรถไปเเล้วจิงๆ
-จิงดิ เอ้าหรอ ตายเเละชั้น
ซักพัก พี่ผุ้ชายอีกคนก้เดินมา พร้อมกะลูกน้องที่เเบกถุงโป๊สเตออาไรซักอย่าง พี่เค้าหยุด คุยกะพี่ ติ๊ก เเล้วก้หันมาถามเราว่า มาดูบิ๊กเเบงหรอ
เราก้ ตอบว่าช่ายค่ะ พี่เค้าก้เลยบอกลูกน้องไห้หยุดดเดินเเล้วหยิบ
โป๊สเตอรืมา5ใบเเล้วยื่นไห้เรา
เราโคตรดีใจอ่ะ พี่เค้าบอกว่า ไว้งานวอนเด้อเกิลมาอีกนะ
มาเเล้วบอกพี่ เด๋วจองที่ไว้ไห้เลยน้อง เอ้า รีบกลับได้เเล้ว เย็นเเล้วนะ
พวกพี่ อสมทคะ ขอบคุนนคะ พวกพี่สุดยอดจิงๆขอบคุนๆๆๆๆๆ
